Welkom bij ons magazine
bio

Peter den Hollander

Peter den Hollander (Voorburg, 1951 woonachtig in Voorburg) werkte sinds 1999 als docent Nederlands in het onderwijs, eerst bijhet Haags Montessori Lyceum, later bij het Montaigne Lyceum ook in Den Haag. Peter publiceerde zijn eerste boeken als e-book bij Brave New Books. In 2019 startte hij zijn eigen uitgeverij In de Rieten Stoel met het […]

Lees meer

Een veeg cappuccino

( 1 minuut leestijd)

De zon stond hoog en scheen tussen de kantoorgebouwen door het eetcafé binnen. Op de paden langs de vijver van het terras liepen studenten met rugzak op hun rug, richting Centraal Station.
Hij had een cappuccino besteld. Zij bestelde een jus d’orange, terwijl ze haar jas over de rugleuning legde.
‘Ik ben verliefd op je,’ zei hij, terwijl zij ging zitten en het DE kopje met cappuccino aan zijn mond zette.
[…]

Lees meer

Bully

( 10 minuten leestijd )

Ik was zeven denk ik. Mijn ouders hadden mij van mijn oude basisschool afgehaald omdat ik daar gepest werd. Het was mijn eerste dag op mijn nieuwe school. Ik kwam bin-nen in groep 4. Ik kreeg een plaats aangewezen naast een jongen, ik wilde liever naast een meisje zitten, maar er was aan mij niet gevraagd waar ik wilde zitten. Schuin achter mij zat een meisje met witte vlekken in haar gezicht. Ik was er door geboeid. Ik keek steeds om, en ondanks de waarschuwingen van de juf, kon ik de neiging om naar haar te kijken niet onderdrukken. Ik hoor de juffrouw nog zeggen: ‘Berend als je niet stopt met kijken ga ik je echt op de gang zetten.’ Ik schrok, keerde me terug en ging door met werken; waar ik toen aan werkte weet ik niet meer. Wel weet ik, dat mijn nieuwsgierigheid zo hoog kwam te zitten dat ik mij toch weer omdraaide en aan het meisje vroeg :’ Wat voor zeep gebruiken jullie thuis? Je hebt zulke rare vlek-ken.’ Ik werd eerste schooldag op de gang gezet, niet om wat ik zei, maar omdat ik niet naar de juffrouw had geluisterd.
[…]

Lees meer

Luna en Pupo

( 3,5 minuut leestijd)

Ergens in het land tussen Mechelen en de Maas, vlakbij Maasmechelen is een omgeving met bossen, bosjes en vlakke stukken, stukken waar je met je ros even een snelheid kan maken, als ware je onderweg naar een verboden liefde
Verboden was de liefde niet, iedereen wist er zelfs van; de wederzijdse ouders waren op de hoogte van hun relatie. Ook dat was niet vreemd want van beide kanten zag men graag dat de families via de echt aan elkaar verbonden werden.
Luna had haar naam te danken aan de volle maan die de aarde verlichtte toen zij via het baren van haar moeder ter wereld kwam, de eerste weken met de ogen dicht, maar hoe langer ze bij ons was des te meer ging zijn zien.
[…]

Lees meer

Zonnestralen

Zonnestralen door de luxaflex
Grijze wolken zijn verdwenen
Helder uitzicht over steden
De stemming is gemixt
Op de straat het dagelijkse verkeer
Mensen doen hun boodschappen
Staan in een rij om in te stappen
Ze zien de anderen al niet meer
[…]

Lees meer

Overleven

De pijn van mensen in hun ogen
Voor de angst op de vlucht
Van huis en haard gevlogen
De vijand is geducht
Beelden van vrouwen met hoofddoeken
Kinderen bangig op hun schoot
Vader is een veilige plek aan het zoeken
Tussen de puin en het schroot
Ooit gedacht dat elk mens
Slechts eenmaal in zijn leven
Een oorlog meemaakte, maar dat bleek slechts een wens
Mannen, vooral witte denken dat heersen
Bij het leven hoort
[…]

Lees meer

Wie ben ik?

(21 minuten leestijd)

Ik ben mijn lichaam: Ego Corpus
Ik ben mijn karakter: Ego Describe
Ik ben mijn emoties: Ego Motus
Ik ben wat ik wil: Ego Volo
Ik heb weet van dit alles: Ego Scitis
Ego Scitis versus Ego Conscious.

Een essay over wie ik ben….

Lees meer

Kerst in Kabul

( 5 min leestijd)

Het is 20 december boven Kabul is een heldere sterren nacht, als je alle tijd van de wereld had kon je ze tellen de sterren op tien lichtjaar van ons vandaan, op 300 lichtjaar van ons vandaan. Natuurlijk zie je ook de lichtjes van de vliegtuigen, rood en groen knipperen, het zijn gekleurde sterretjes die zich snel langs de hemel bewegen. Tussen als deze puntjes van licht wiebelt een klein sterretje het lijkt wel alsof het door de wind bewogen wordt.

[…]

Lees meer

Mallorca

(4 minuten leestijd)

Hij zit op een terras, een kop koffie staat voor hem op het formica tafeltje. Zij zit op de zandstenen balustrade tussen boulevard en strand. Beiden zien de golven, het donker-blauwe water dat door de wind gebroken wordt en met schuimende koppen over elkaar heen rolt. Zij heeft een wit T-shirt aan en een kort donker rood rokje. Ze heeft één been opgetrokken, haar onderbroek is net niet te zien.

[…]

Lees meer

Na corona

(3 minuten leestijd)

Elke dag staat hij in de tram, hangt aan het gele handvat en wiegt met de wagon mee die met hoge snelheid over de rails rijdt
Bij de halt Voorburg ’t Loo stapt zij in. Ze heeft een strakke spijkerbroek aan en een okergeel jack. Voor haar mond heeft ze een zwart mondkapje, zo een die ver over haar neus gaat.

[…]

Lees meer

A star is born

(3 minuten leestijd)

Ze is dertien als ze op het podium staat en voor het eerst voor een volle zaal en een jury de Bohemian Rhapsody ten gehore brengt.
Ze zingt:

Nothing seems to matter.
Too late, too late, my time has come
Sends shivers down my spine, body’s aching all the time
Goodbye, everybody, I’ve got to go
Gotta leave you all behind and face the truth
Mama, ooh oo ooh
I don’t wanna die
I sometimes wish I’d never been born at all.
Nothing seems to matter.
Nothing seems to matter anymore.

Ze krijgt een staande ovatie. Mensen zwaaien met hun telefoons alsof het brandende kaarsen zijn.

[…]

Lees meer
X