Welkom bij ons magazine
bio

Fatima Aiddouch

Fatima Aiddouch. Geboren in 1977 in Guelmin (deur van de Saraha waar de wegen nog van zand waren). De eerste week van 1981 vloog ze voor het eerst naar Nederland, blij met haar eerste schoenen, ondanks dat ze te groot waren. Haar oorbellen waren draden met knopen. Vier jaar dacht ze dat haar oom haar […]

Lees meer

Gevangen in de achtbaan van mijn dochter…

( 4 minuten leestijd )

Hoi…Ik ben Saskia en vol schuldgevoelens. Het schreeuwt letterlijk al mijn pijn!!! Ok…effe terug naar mezelf.
Delete mijn vorige tekst. Wis die letters.
Opnieuw mijn verhaal…
Oké oké
Nu ga ik beginnen met alles. Nou…in ieder geval mijn kant van het verhaal. Ieder verhaal heeft drie kanten. Haar kant, mijn kant en de waarheid. Toch???
Ik heb mijn dochter Elisabeth jaren niet gezien en uit het niets nam ze contact. Ik in extase…happy dancing, maar moet mijn gevoelens op ijsklontjes zetten.
“Mam ik mis je”: Tranen voelen als zoutzuur. Zo diep branden ze mijn huid.
[…]

Lees meer

Laat je dan los…?

Laat je dan los…?

Liefde loopt in verschillende wegen
Hart overstroomt voor je ouders
Je kinderen een heerlijke warme regen
Pure vrienden pilaren van schouders

Laat je dan los?

Wanneer ik mezelf verlies
Sluipend verander in een diepvries
Misschien het verkeerde pad kies
Vergeef je dan mijn acties

Laat je dan los?

[…]

Lees meer

Stil…

Oren vul je uit volle borst
Vals is jouw geluid
Gepijnigd verwijder ik je korst
Verdovende echo’s brandmerken de huid

Stil…toch blijf je te luid
Alweer een deur die sluit

Tranen vloeien
Spijt…
Pijn laat je groeien
Mijn fout…geen verwijt

[…]

Lees meer

Hol

Hol…Zo leeg van binnen
Je klank zal driedubbel weerkaatsen
Duidelijk en toch vreemd zijn mijn zinnen
Onverstaanbaar zelfs voor mijn naasten

[…]

Lees meer

Gebroken

Druppels tikken beetje bij beetje Sluimerend
Ongemerkt ben ik gebroken
Uitgeput…te hard gerend
Ziel aan de verkeerde gestoken

Ademend maar jaren dood
Lopend maar mijn benen zijn verlamd
Gevoelloos hangend aan een chronische koord
Gesmolten is mijn verstand

[…]

Lees meer

Mijn klanken

Hoor de klanken die ik maak
Luister naar mijn melodie
Geluid van snaren die ik raak
Intense ritme van emotie

Pure wind fluit langs mijn gezicht
Een klein briesje fluistert in mijn oor
Ik adem diep en luister naar jouw gedicht
Kippenvel vult mijn gehoor

[…]

Lees meer

Verandering

Ik speel met mijn vingers terwijl je naar me kijkt
Slik oneindige woorden uit onzekerheid
Levenservaring leerde me dat niets is wat het lijkt
Zoveel beloftes…uiteindelijk voert iedereen zijn strijd

[…]

Lees meer

Ben ik echt wie ik moet zijn…

Wanneer je kijkt naar je leven,
maar echt elke seconden terugdenkt?…
(Meestal vanaf 40+…niet lullig, gewoon eigen ervaring)
Jaren zijn vervlogen en nu achteraf voelt het in een oogop-slag.
In een oogwenk zijn we veranderd. Sommigen gegroeid en sommigen blijven steken.
In onze reis die vage herinneringen zijn die onze dromen onbewust vervullen en ervaringen hoe slecht ze soms ook waren een les of een litteken vormden.

[…]

Lees meer

Gebroken ziel

Zenuwen vertonen storingen
Hoofd soms onverwachts een schok
Loze stekkers blijven me omringen
Verdraaid blijft deze klok

Lopend door diepe rode oceanen
Toch verdrinken doe ik niet
Vol bloed vullen mijn tranen
Uit glasscherven bestaat dit verdriet
[…]

Lees meer

Memories

Beetje bij beetje veranderen herinneringen tot as
Het vervagen van mijn gezicht
Van mijn geluid en wie ik was
Mijn energie…Mijn reflecterende licht

Dit proces niet te stoppen
De cirkel van het leven
Bij het schrijven voel ik mijn hart kloppen
Kippenvel zo dik…ik moet ervan beven
Onbeantwoorde vragen blijven aan me kleven
Angst voor het hiernamaals in me geweven

[…]

Lees meer
X