Welkom bij ons magazine

Het Oorlam

kort Paasverhaal

( 8 minuten leestijd )

Jornas. J, O, R, de R van Rudolf of Robert, N, N met een tweepoot, A, S. Jorrnas. Voor hem was het allang geen probleem meer, om zijn naam te spellen. Na de irritatie en de meewarigheid was er routine in zijn reactie geslopen als mensen dachten zijn naam verkeerd gehoord te hebben. Zijn opa en oma hadden nou eenmaal geen geld om iets aan het spraakgebrek van zijn vader te doen. Ze hadden wel wat anders aan hun hoofd met zeven hongerige mondjes die gevoed moesten worden op een boerderij die zelden meer opbracht dan ie inbracht. De enige zegening die ze telden was die van de Almachtige. Alles wat tegenzat had Hij zo gewild. En als ooit eens wat meezat, waren hun gebeden verhoord.
[…]

Lees meer

O ja..

( 2 minuten leestijd )

Het was al licht. Met half geopende ogen keek Wiel op de wek-radio. Bijna tien uur. Aan de late kant, maar dat was een opluchting wist hij vaag nog, maar waarom ook weer? Langzaam liet hij de avond in Het Wolfshol van gisteren opnieuw langs zijn geest trekken. Er was veel gefeest, dus gedronken, ook door hemzelf. Wat was het ook weer voor een dag vandaag? Niet alleen zater-dag. Oh natuurlijk. Hij had geen wekker gezet en gelukkig had hij ook geen kater. Hij was nu volledig wakker, bijna helemaal scherp.
Wiel herinnerde zich dat hij had gedacht: Wat zal ik gaan doen morgen? Helemaal niets! Pensioen, heerlijk. Doorsoezelen.
Hij snoof de odeur van de ochtend op. Het drong tot hem door dat er een geur tussen zat die hij niet kende.
Wiel keek om, draaide zich en schrok, want hij keek recht in de blauwe ogen van een heerlijk gezicht.
‘Ken ik jou?’ Vroeg hij stomverbaasd.
‘Dat vroeg je gisteravond ook al.’
[…]

Lees meer

Gevangen in de achtbaan van mijn dochter…

( 4 minuten leestijd )

Hoi…Ik ben Saskia en vol schuldgevoelens. Het schreeuwt letterlijk al mijn pijn!!! Ok…effe terug naar mezelf.
Delete mijn vorige tekst. Wis die letters.
Opnieuw mijn verhaal…
Oké oké
Nu ga ik beginnen met alles. Nou…in ieder geval mijn kant van het verhaal. Ieder verhaal heeft drie kanten. Haar kant, mijn kant en de waarheid. Toch???
Ik heb mijn dochter Elisabeth jaren niet gezien en uit het niets nam ze contact. Ik in extase…happy dancing, maar moet mijn gevoelens op ijsklontjes zetten.
“Mam ik mis je”: Tranen voelen als zoutzuur. Zo diep branden ze mijn huid.
[…]

Lees meer

Liefde in oorlogstijd

deel II Gevaar

( 17 minuten leestijd )

Zondag 6 juni 1943

Janneke schrikt op als ze midden in de nacht wakker wordt van een hard geluid. De regen klettert op het dakraampje boven haar, maar dat is niet wat haar gewekt heeft.
Nu hoort ze het weer.
Het is een gebonk.
Er wordt op de voordeur gebonkt. Dat is vreemd. Die wordt bijna nooit gebruikt.
In de slaapkamer van haar ouders hoort ze gestommel. Even later loopt vader, mopperend op de onverlaat die hem zijn nachtrust niet gunt, de trap af. Janneke werpt een blik op het wekkertje naast haar bed, kwart over twee. Wie kan dat nou zijn op dit tijdstip? Nog wel op zondag en met dit weer. Haar hart bonst in haar keel. Komen de Duitsers hen halen? Maar waarom?
[…]

Lees meer

Jan wil voorlezen

deel III van III

( 6,5 minuut leestijd)

Twee dagen later voel ik me goed genoeg om de bedstee te verruilen voor de woonkamer. Eindelijk kan ik weer aan tafel zitten in plaats van de hele dag liggen.
Vanochtend kwam Anna langs, met kleine Jan. Geheel tegen zijn gewoonte in heeft hij geen woord gezegd. In het uur dat hij aan tafel zat, op zijn vaste plek links van mij, keek hij alleen maar naar mij. En naar de keuken. Anna werd er kribbig van.
‘Zeg toch eens wat tegen je grootmoeder, ik word ner-veus van dat zwijgen van jou,’ mopperde ze. Je zou toch denken dat ze het wel even lekker vond, die stilte. Meest-al verwijt ze Jan dat hij nooit zijn mond houdt. Nu ra-telde ze zelf aan een stuk door. Over van alles, behalve over wat er is gebeurd. O, ze heeft wel gevraagd of ik me beter voelde en of ik nog iets nodig heb. Ze had een warme maaltijd meegenomen en heeft wat opgeruimd in mijn huis. Maar geen enkele keer vroeg ze of ik enig idee heb wat me is overkomen. Ik heb haar een tijdje geob-serveerd en het viel me op dat ze rode ogen had, dat haar haar was losgeraakt uit de lage staart op haar rug en dat haar handen trilden. Ik kreeg de indruk dat het niet Jan was die haar nerveus maakte.
[…]

Lees meer

Een veeg cappuccino

( 1 minuut leestijd)

De zon stond hoog en scheen tussen de kantoorgebouwen door het eetcafé binnen. Op de paden langs de vijver van het terras liepen studenten met rugzak op hun rug, richting Centraal Station.
Hij had een cappuccino besteld. Zij bestelde een jus d’orange, terwijl ze haar jas over de rugleuning legde.
‘Ik ben verliefd op je,’ zei hij, terwijl zij ging zitten en het DE kopje met cappuccino aan zijn mond zette.
[…]

Lees meer

Bully

( 10 minuten leestijd )

Ik was zeven denk ik. Mijn ouders hadden mij van mijn oude basisschool afgehaald omdat ik daar gepest werd. Het was mijn eerste dag op mijn nieuwe school. Ik kwam bin-nen in groep 4. Ik kreeg een plaats aangewezen naast een jongen, ik wilde liever naast een meisje zitten, maar er was aan mij niet gevraagd waar ik wilde zitten. Schuin achter mij zat een meisje met witte vlekken in haar gezicht. Ik was er door geboeid. Ik keek steeds om, en ondanks de waarschuwingen van de juf, kon ik de neiging om naar haar te kijken niet onderdrukken. Ik hoor de juffrouw nog zeggen: ‘Berend als je niet stopt met kijken ga ik je echt op de gang zetten.’ Ik schrok, keerde me terug en ging door met werken; waar ik toen aan werkte weet ik niet meer. Wel weet ik, dat mijn nieuwsgierigheid zo hoog kwam te zitten dat ik mij toch weer omdraaide en aan het meisje vroeg :’ Wat voor zeep gebruiken jullie thuis? Je hebt zulke rare vlek-ken.’ Ik werd eerste schooldag op de gang gezet, niet om wat ik zei, maar omdat ik niet naar de juffrouw had geluisterd.
[…]

Lees meer

APV

‘Beste collega’s, luister,’
spreekt de commissaris met gezag.
‘Voorkom grensoverschrijdend gedrag,
stop met ingang van vandaag op slag
met tasten in het duister.’
[…]

Lees meer

Toeval

met Engelse vertaling

( 2 minuten leestijd)
In het licht van de opkomende zon zie ik de contouren van het standbeeld van Gandhi; stok in de hand, rechte rug, zijn hoofd licht gebogen. Terwijl de golven tegen de kademuur slaan slenter ik over de boulevard van Pondicherry, treurig dat ik over een half uur vertrek. Mijn verblijf in India was een magische ervaring. Ik heb ontelbare herinneringen en souvenirs. Vooral de kleurrijke Ganesh van papier-maché, die ik vannacht van de straatkinderen kocht, is me dierbaar. Maar nu is mijn koffer te klein. In het hotel konden ze me niet helpen en de winkels gaan pas over twee uur open.
[…]

Lees meer

Bijstand = Achterstand

De bijstand verteerde mijn vertrouwen.
De bijstand dwong mij naar werk in
Alles is beter dan de bijstand,
de schaamlap van ons vaderland.
Net genoeg om niet dood te gaan.
Te weinig om normaal mee te leven.

Je dient alle waardigheid als mens op te geven.
Alles op te eten wat als vel om je botten hangt.
Om als zwerver met dak te leven.
Moet ik ook nog dankjewel zeggen?
[…]

Lees meer

Argwaan sofware

In deze, lange lege kantoorgangen
liepen vroeger veel mensen rond.
Dat was voor alle bezuinigingsrondes,
toen stemmen en gezelligheid hoorbaar waren.

In plaats daarvan kwamen systemen
die louter binair konden reageren
op van ver af ingevoerde parameters.
Zonder maatwerk. Zonder mededogen
[…]

Lees meer
X