Welkom bij onze website

Trommelvlies

( 1 minuut leestijd)

Ik heb altijd willen leren drummen. Omdat ik echter mijn buurtgenoten, op één na, daar niet mee wil lastigvallen, bestelde ik een elektronische ‘kit’, sleutelde die in elkaar en hield een loze aansluiting voor een extra cymbaal over. Slim, want na twee maanden wilde ik die toch hebben.
[…]

Lees meer

Dubbele moord in de nacht – deel I

Een Rechter Wang mysterie

(20 minuten leestijd)

Haar doorzichtig nachtgewaad ritselt terwijl ze beweegt. Sierlijk strijken haar slanke handen bloed weg met een natte onderjurk. De slanke vrouw dept druppels bloed van de vloer. Ze bekijkt peinzend twee kleine druppels. Langzaam zet ze haar voet op de bloeddruppels en beweegt deze heen en weer, tot er een voetaf-druk ontstaat. Daarna wrijft ze haar voetzool zorgvuldig schoon.
Met een nuffig gebaartje zwiept de tengere vrouw haar lange zwarte haren over een
schouder terwijl ze weer overeind gaat staan. Aandachtig neemt ze de schemerdonkere slaapkamer op.
Links staat een kast met ingelegde parelmoeren bloemen en vogels. In een hoek vier kledingdozen op elkaar, een ervan wijkt open en een goudkleurig feestgewaad puilt eruit. Midden in de kamer staat een groot bed, waarop een met bloed besmeurde lichaam ligt.
Het lijk is net zo sierlijk gedrapeerd als een zijden doek on-der een verzameling muziekinstrumenten. Een muziekinstru-ment, een pipa, (Chinese luit) ligt voor het bed. De luit is be-smeurd met bloed en de afgerukte snaren krullen nutteloos over de grond.
De vrouw kijkt verschrikt op. De zijwand van de grote slaap-kamer is van beschilderd witte doek, met de afbeeldingen van een landschap en talloze dieren erop. Buiten deze kamer danst de flikkering van een olielampje. In de gang loopt een dienaar, gevolgd door iemand anders.
[…]

Lees meer

Natuurbehoud

een wandelend blad viel fataal van een wankel eikje in mijn terrarium ik pakte het op sloeg het plat en lijmde het lijkje in mijn herbarium Verder lezen? Koop het hele gedicht hier. Kosten € 1,50 + btw € 0,14 + betaalkosten € 0,30 = € 1,94. Extra donatie aan de schrijver.

Lees meer

Lot

(1 minuut leestijd)

De natuur van zowel land als inwoners is mooi. De ooit knipmessende en hakklakkende Oostenrijkers zijn een beleefd en dienstbaar volk, dat zich graag spiegelt aan lang vergane romantische idealen. Wellicht helpt ze dat bij het verwerken van de zware tol van hun geschiedenis. […]

Lees meer

Annie

(24 minuten leestijd)

Annie ligt languit op de bank. Haar bruine haren zitten in een pagekopje. Haar blauwe ogen stralen vol geluk, terwijl ze over de groene zwangerschapsjurk met crème stippeltjes strijkt. Ze fluistert, ‘hoe is het met je, mijn kindje?’ In haar buik trappelt namelijk nieuw leven.
De woonkamer heeft roze vloerbedekking. Wit behang en grenen meubels baden in het warme zonlicht dat door het raam schijnt. Merels fluiten vrolijk in de tuin.
Annie ligt heerlijk in het lentezonnetje en kijkt naar het stapeltje brochures van de babywinkel, het kinderpaleis. Ze is zes maanden zwanger. Morgen is het zaterdag en zij en Thomas gaan de inrichting van de babykamer kopen.
Ondanks haar geluk glijden haar ogen naar de kast, waar een foto staat van een zwangere vrouw. Zij heeft de paarse knuffel van een konijntje met lang lijf en slappe oren in haar handen. Mirjam, haar oudere zuster was ook ooit zes maanden zwanger. 16 jaar geleden was ze verdwenen, er is nooit meer iets van haar gehoord.
Annie probeert het vreselijke familiedrama meteen te vergeten. Ze grijpt een folder van de babywinkel en slaat het open. Verheugd kijkt ze naar een grote wieg, het heeft geel kant en een dekentje met de print van konijntjes.
Annie wrijft weer over haar buik. Daar rust het kleine wonder dat zich op een dag zal ontpoppen tot een mooi kindje. Haar kindje..
[…]

Lees meer

Baby Hitler

(6 minuten leestijd)

‘Ik kan het niet geloven! Ik ben echt terug in de tijd! Hier sta ik, in het ziekenhuis van Braunau Am Inn in Oostenrijk in het jaar 1889. Het is toch wel 20 april?’ Sarah Rozenbaum knijpt in haar pols en de pijnsteek laat haar tevreden knikken.
‘Ik besta,’ knikt ze en kijkt snel rond, ze is alleen en trekt voor de spiegel in de dames wc haar witte gesteven schort recht. Ze duwt wat zwarte krullen onder het kapje op haar hoofd te duwen. Haar bruine ogen kijken vastberaden, ze weet dat er in het schort de injectiespuit wacht. Het enige wat niet klopt zijn haar voeten, ze heeft geen schoenen aan.
Even leunt de jonge vrouw op de wasbak en knijpt haar ogen dicht. De opdracht van haar opa’s was haar al vanaf jong met de paplepel gevoerd.
Haar opa’s hebben in de tweede wereldoorlog in een kamp gezeten en als tweeling vreselijke testen mee moeten maken. Sarah doet haar ogen weer open en kijkt in de spiegel. ‘Ik ga het doen,’ zegt ze vastberaden. ‘Ik vermoord baby Hitler!’
Sarah kijkt om als ze een schrille gil hoort, het gebeurt precies op dit moment. Hitler wordt geboren en zij is hier om de toekomst te veranderen. ‘Ik ga het doen,’ knikt ze opnieuw ferm tegen haar spiegelbeeld, ‘ik vermoord baby Hitler!’
Zodra Sarah in de kraamkamer aankomt, wordt haar meteen een kleine baby in de armen geduwd. ‘Het is een jongen,’ knikt de Oostenrijkse arts haar opgetogen toe.
[…]

Lees meer

Allegorie

(1 minuutlijstijd)

Een doodgewone vrouw. Niet mooi, niet slim, niet succes-vol. Gewoon goed genoeg Ze leeft haar saaie grijze-muizen-leventje.
Behalve op woensdag. Dan sluit ze de gordijnen, kleedt zich uit en neemt haar zware flogger zweep met spijkers. Na een tweetal slagen op haar rug komt ze in een soort trance. Meestal eindigt deze wekelijkse uitspatting buiten bewust-zijn op de keukenvloer.
Er is dan geen pijn.
[…]

Lees meer

Liefdesziek

(5 minuten leestijd)

‘Schatje, alsjeblief, stap uit. Ik ben zo blij dat je me wil zien. Laat me je vasthouden. Please, waarom huil je nu? ’Jan weet dat hij voorzichtig moet zijn als Karen zo’n bui heeft. Hij opent het portier en hurkt naast haar neer.
Ze laat haar hoofd in zijn nek zakken en slaat haar armen om hem heen. ‘waarom ik huil? Omdat…omdat ik niet meer kan. Ik hou dit hele gedoe niet meer vol. Ik kan het niet meer, echt niet… Twaalf jaar…., dit is, dit is…een mar-teling ‘
Het komt er met horten en stoten uit en Jan voelt de tranen en het snot in zijn nek druipen. ‘Kom, laat ons naar het bankje gaan, ik wil je iets vertellen’ Hij komt overeind en helpt haar uit de auto. Door hem wordt ze graag als een kind behandeld, dat heeft hij al vaker gemerkt. Hij blijft haar vasthouden, neemt de sleutels en leidt haar richting wandelpad. Ze stappen flink door want de tijd samen is altijd te kort. De bank in de bocht is hun vaste stek.
[…]

Lees meer

Vrijgekocht

hoofdstuk 1: Zoete zonde

(11 minuten leestijd)

Iedereen vandaag de dag heeft al snel zijn oordeel klaarlig-gen. De meesten hebben slechts één minuut nodig om dit oordeel te vellen. Dit kan zijn door je afkomst, status, of zoals bij mij, mijn beroep. Eén minuut, zestig seconden. 57…58…59… Oordeel geveld.
Absurd vind ik zelf, want ieder mens is tenslotte uniek. Een eigen wezen met een geweten, een doel, en vooral een ziel. Degene die achter mijn beroep zijn gekomen dankzij deze of gene hebben vaak geprobeerd om op mijn ziel te trappen met de woorden die ze in hun mond namen.
Zo hebben ze me alle scheldwoorden die ze konden ver-zinnen al minstens een keer naar mijn kop gesmeten. Dit heeft ook voordelen, want door de jaren heen heb ik daar-door al een stevige muur om mijn hart kunnen bouwen.
Een paar van deze scheldwoorden waren
‘Slet, hoer, egoïst.’
[…]

Lees meer

De Nederlandse Kroonprinses

( 6 minuten leestijd)

De prachtige dochters van het Nederlandse koningspaar hebben inmiddels de leeftijd bereikt om de vleugels uit te slaan. Ze willen nu nog genieten van hun jonge jaren, om daarna als verantwoordelijke mensen deel uit te maken van de maatschappij. Niets aan de hand, zou je zeggen. De oud-ste is daarbij voorbestemd om te zijner tijd het koningschap van haar vader over te nemen.
Maar heeft ze daar zin in? Inmiddels is ze uitgegroeid tot een lieftallig jonge deerne. En hoe je het ook wendt of keert, ze zal altijd een of andere bodygard bij haar in de buurt hebben, die haar constant in de gaten houdt. Een denkbeeld, waarvan het goed is voor te stellen, dat het haar ernstig be-nauwt. Zozeer zelfs dat ze het tussen de duffe paleismuren niet meer uithoudt. Als ze op een gegeven moment aan de aandacht van haar bewakers ontsnapt, glipt ze de deur uit. Alleen het hoofd van de hofhouding ziet haar nog net de hoek van de straat omrennen en stuurt één van de hofdiena-ren achter haar aan.
[…]

Lees meer

De details van de herinnering

We konden niet anders dan de alledaagse zaken kauwen en herkauwen
We konden niet anders dan voorbeelden geven van de vastberadenheid van onze daden
En het was daarom geen toeval
Dat juist deze duisternis aan de oppervlakte kwam en brutaal reeds met zijn publieke aankondi-ging verscheen
En het was geen toeval dat we terugkeerden naar bomen die we niet kenden
Om onze papier te doordrenken met alles wat fout was
Het was als een persoon die afdaalt met listen
Iemand die de stronk van de stad ontwortelt
Iemand die de ochtendvlinder in de huilende mui-len van de honden plaatst.
[…]

Lees meer

Hen ek duoin

Deze foto

(18 minuten leestijd)

Hij grijpt naar de borstzak van zijn colbert, haalt er een vierkant glasplaatje uit en legt het met een ostentatieve tik op het brede bureaublad. De vrouw aan de andere kant van het bureau kijkt hij een kort moment in de ogen. ‘Dit de reden van mijn bezoek.’
‘Ik heb de polaroid jaren geleden in een klein stukje onbreekbaar plexiglas laten gieten.’ Met zijn wijsvinger beweegt de man de foto met korte rukjes heen en weer over de gladde lak van het hout. ‘Kijkt u maar,’ zegt hij terwijl hij het plaatje iets naar voren schuift.
De vrouw staat op en reikt haar arm over het bureau heen. Net op tijd beseft ze dat ze haar lichaam volledig over de tafel heen zal moeten buigen om het glas te pakken. Een positie die ze, met haar billen uitstekend en decolleté in het centrum van het zicht, onwenselijk acht in de nabij-heid van een cliënt. Deed hij dit met opzet? Licht geïrri-teerd en zonder buit gaat ze weer zitten.
Hij onderdrukt een glimlach en schiet het plaatje als een sjoelsteen over de tafel in de richting van haar nog steeds uitgestoken hand. De vrouw schrikt, maar vangt het schijfje tussen haar vingers en het tafelblad feilloos op. Het lukt haar niet een triomfantelijk lachje te onderdrukken. Ze neemt het glazen voorwerp in beide handen en begint de afbeelding aandachtig te bestuderen.
[…]

Lees meer
X